به گزارش حیات به نقل از اینترستینگ انجینیرینگ، چین در حال آزمایش شناوری نظامی با طراحی غیرمعمول است که می‌تواند در زیر آب پنهان شود و پس از بالا آمدن، موشک‌های خود را شلیک کند. این شناور احتمالاً بدون خدمه فعالیت می‌کند و ظرفیت حمل ۱۶ تا ۱۸ موشک را دارد.بررسی تصاویر ماهواره‌ای و عکس‌های منتشرشده از یک شناور نظامی در چین، از توسعه نوعی سکوی موشکی زیرسطحی حکایت دارد که ترکیبی از قابلیت‌های زیردریایی و ناوهای موشک‌انداز را ارائه می‌کند. این شناور ابتدا در کارخانه کشتی‌سازی هوانگ‌پو در گوانگژو ساخته شده و اکنون آزمایش‌های خود را در منطقه هولودائو در ساحل دریای بوهای پشت سر می‌گذارد.مهم‌ترین ویژگی این شناور، طراحی سه‌بدنه آن است. برخلاف زیردریایی‌های متعارف که معمولاً یک بدنه اصلی دارند، این شناور از یک بدنه مرکزی و دو بدنه کوچک‌تر در طرفین برخوردار است. بدنه‌های جانبی در قسمت عقب قرار گرفته‌اند و احتمالاً وظیفه دارند هنگام بالا آمدن پرتابگرهای سنگین موشک، تعادل شناور را حفظ کنند.برآوردهای اولیه تحلیلگران نشان می‌دهد طول این شناور حدود ۶۵ متر است. تصاویر نخستین آن اطلاعات چندانی از ساختار داخلی ارائه نمی‌کردند، زیرا بخش زیادی از بدنه با پوشش‌های مخصوص پنهان شده بود. با این حال، تصاویر بعدی جزئیات بیشتری از طراحی آن آشکار کردند.
وجود نشانگرهای عمق روی قسمت جلویی بدنه و برجک شناور، یکی از شواهدی است که احتمال فعالیت زیرسطحی آن را تقویت می‌کند. همچنین یک لوله تنفسی بزرگ روی شناور دیده می‌شود که می‌تواند برای تأمین هوای موردنیاز موتورهای دیزلی هنگام حرکت در زیر آب استفاده شود. البته این ساختار نشان می‌دهد شناور برای استفاده از موتورهای دیزلی باید بخشی از تجهیزات خود را بالاتر از سطح آب نگه دارد و نمی‌تواند در این وضعیت کاملاً در عمق پنهان بماند.
پرتابگرهایی که از دل بدنه بیرون می‌آیند
ساختار تسلیحاتی این شناور نیز با ناوهای موشک‌انداز معمولی تفاوت دارد. در ناوهای متعارف، موشک‌ها اغلب در محفظه‌های عمودی ثابت قرار می‌گیرند، اما در شناور چینی به نظر می‌رسد پرتابگرها به‌صورت افقی درون دو محفظه بزرگ بدنه مرکزی جاسازی شده‌اند.اچ. آی. ساتون، تحلیلگر حوزه تجهیزات دریایی، در بررسی تصاویر منتشرشده دست‌کم هشت محفظه احتمالی پرتاب موشک را شناسایی کرده است. با توجه به وجود دو محفظه اصلی، برخی برآوردها احتمال می‌دهند ظرفیت نهایی شناور به ۱۶ تا ۱۸ موشک برسد.بر اساس این تحلیل، شناور برای شلیک باید ابتدا به سطح آب بیاید و سپس درپوش محفظه‌های تسلیحاتی باز شود تا پرتابگرها در موقعیت شلیک قرار بگیرند. با این حال، تاکنون هیچ گزارشی از آزمایش موفق پرتاب موشک از این شناور منتشر نشده و این سازوکار همچنان بر پایه تحلیل تصاویر است.
نوع موشک‌های قابل‌حمل نیز مشخص نیست. برخی تحلیلگران احتمال استفاده از موشک‌های ضدکشتی یا موشک‌های حمله به اهداف زمینی را مطرح کرده‌اند. موشک «وای‌جی-۲۰» یکی از گزینه‌های احتمالی عنوان شده، اما هیچ تأیید رسمی درباره سازگاری این سلاح با شناور جدید چین وجود ندارد.این ایده از نظر مفهومی سابقه تاریخی دارد. زیردریایی‌های دیزلی-الکتریکی کلاس جولیت اتحاد جماهیر شوروی در دوران جنگ سرد چهار موشک کروز حمل می‌کردند و برای شلیک آن‌ها ناچار بودند به سطح آب بیایند. شناور جدید چین ممکن است نسخه‌ای متفاوت از همین مفهوم با ظرفیت تسلیحاتی بیشتر باشد.
فضای کم برای خدمه؛ نشانه‌ای از عملیات خودکار
یکی دیگر از ویژگی‌های قابل‌توجه شناور چینی، احتمال فعالیت بدون سرنشین آن است. ریچل پاولینگ، متخصص طراحی شناورهای دریایی، تخمین می‌زند وزن جابه‌جایی این وسیله هنگام غوطه‌وری کامل به حدود ۹۰۰ تن برسد.بر اساس ارزیابی او، محفظه‌های بزرگ تسلیحاتی بخش قابل‌توجهی از فضای داخلی را اشغال کرده‌اند و احتمالاً فضای محدودی برای محل استقرار خدمه باقی می‌ماند. همین مسئله فرضیه طراحی شناور برای عملیات بدون سرنشین را تقویت می‌کند؛ هرچند هنوز هیچ مقام چینی این قابلیت را تأیید نکرده است.وجود یک سکوی فرماندهی در قسمت بالایی برجک نیز نشان می‌دهد احتمال دارد شناور برای جابه‌جایی در بندر یا انجام برخی عملیات خاص، امکان کنترل با حضور خلبان یا اپراتور را داشته باشد.
یک سکوی موشکی در شبکه‌ای بزرگ‌تر
کارشناسان احتمال می‌دهند مأموریت اصلی این شناور، حمل موشک و ایفای نقش به‌عنوان یک سکوی تسلیحاتی در کنار سایر تجهیزات نظامی باشد. در چنین ساختاری، شناور لزوماً به‌تنهایی وظیفه شناسایی اهداف را برعهده ندارد و می‌تواند اطلاعات موردنیاز برای عملیات را از سایر سامانه‌ها و تجهیزات نظامی دریافت کند.
این مدل به ارتباطات پایدار و دریافت اطلاعات هدف‌یابی وابستگی زیادی دارد. پنهان‌شدن زیر آب می‌تواند شناسایی شناور را دشوارتر کند، اما بالا آمدن آن برای آماده‌سازی و شلیک موشک، دوره‌ای از آسیب‌پذیری بیشتر ایجاد خواهد کرد.با وجود انتشار تصاویر متعدد، هنوز اطلاعات رسمی درباره سرعت، برد عملیاتی، مدت‌زمان ماندگاری زیر آب، عمق قابل‌دستیابی و شیوه کنترل این شناور منتشر نشده است. بنابراین، اگرچه شواهد از توسعه یک سکوی موشکی آزمایشی و احتمالاً بدون سرنشین حکایت دارند، قابلیت‌های نهایی و جایگاه عملیاتی آن در نیروی دریایی چین همچنان نامشخص است.
انتهای پیام//
نظر شما